Budynek biurowy – koncepcja – Wrocław

Budynek biurowy – koncepcja – Wrocław

Wrocław, ul. Dąbrowskiego 44
Inwestor: Vantage Development S.A., Wrocław
Autor: Renata Majchrzak
Współpraca: OMI Mirek Kaczyński

Kalendarium:
koncepcja: 01.2010r

Opis techniczny:
powierzchnia użytkowa całkowita: 5810,27m2
powierzchnia użytkowa podstawowa: 3335,74m2
powierzchnia użytkowa pomocnicza: 2474,53m2
powierzchnia zabudowy: 1113,29m2

W celu opracowania przeprowadzono analizę maksymalnego wykorzystania potencjału działki przy ścisłym uwzględnieniu lokalizacji w jej centralnej części budynku dawnej drukarni o charakterze zabytkowym, z prostą ceglaną elewacją „wyposażoną” w duże szklenia oraz uwzględnieniu szczegółowo określonych wymagań przyszłego użytkownika obiektu. Wynikiem tego działania było ustalenie założeń wyjściowych dla projektu: zachowanie i odrestaurowanie istniejącego budynku dawnej drukarni z nadaniem nowej funkcji maksymalnie komponującej się pierwotnym układem wewnętrznym; rozbiórka istniejących dysharmonizujących zabudowań o charakterze handlowym i gospodarczym; otoczenie istniejącego budynku nową formą o minimalistycznej architekturze, która przy użyciu detalu architektonicznego stanowić będzie współczesną „ramę” dla historycznej zabudowy odzwierciadlającą szacunek dla zastanej przestrzeni; rozwiązanie problemu komunikacji kołowej w obrębie terenu działki przy założeniu jej samodzielnego funkcjonowania po włączeniu do otaczającego układu dróg publicznych; zaprojektowanie obiektu określającego ład oraz prostotę układu funkcjonalnego; maksymalne wykorzystanie powierzchni działki w celu stworzenia obiektu kubaturowego spełniającego wymagania komercyjne Inwestora. Zaprojektowany budynek pięciokondygnacyjny szczelnie wypełnia powierzchnię działki pozostawiając jedynie po jego obwodzie wolną przestrzeń zapewniającą jednokierunkową obsługę komunikacyjną obiektu.

Bryła budynku zaprojektowana w formie prostopadłościennych dwóch filarów „mostu” zawieszonego nad istniejącym budynkiem tworzy nowy kontekst dla otaczającej zabudowy. Szklane elewacje pozbawione detalu architektonicznego zastąpionego ażurowymi nieregularnymi żaluzjami nadaje obiektowi kubaturowemu lekkości i płynności. Ukryte w głębi pełne ściany stanowiące obudowę przeciwpożarową dla zaprojektowanego w tylnym filarze parkingu wielopoziomowego stanowią Istniejące ukształtowanie terenu wykorzystano dla lokalizacji drogi okalającej budynek zapewniającej bezkolizyjną obsługę komunikacyjną dla przyszłych użytkowników zaprojektowanych w obrębie budynku funkcji.

Nowoprojektowany obiekt w pełni podporządkowany został funkcji biurowej stanowiącej główne przeznaczenie obiektu. Istniejący budynek podporządkowany został funkcji komercyjnej wspomagającej powierzchnię biurową. Układ funkcjonalny zaprojektowano w oparciu o czytelny rozdział funkcji i ciągów komunikacyjnych. W obrębie przyziemia szklanego frontowego filaru nowej bryły zaprojektowano główne hole osobne dla poszczególnych podstawowych układów funkcjonalnych kompleksu. Odrębność holi zapewnia zachowanie właściwej obsługi obiektu przy dyskretnym funkcjonowaniu powierzchni komercyjnych w obiekcie biurowym, jednocześnie pozwala na pełne wydzielenie czasowe użytkowania powierzchni. Kondygnacje wyższe nowoprojektowanego obiektu zaprojektowano z podporządkowaniem funkcji biurowej z dwoma trzonami komunikacyjnymi z zapleczem sanitarnym zaprojektowanymi w filarach obiektu.

Powierzchnie biurowe zaprojektowano z możliwością ich podziału lub najmu wielko powierzchniowego. W istniejącym budynku zaprojektowano niezależnie funkcjonujące powierzchnie komercyjne. W obrębie niskiego parteru częściowo zagłębionego w gruncie zaprojektowano powierzchnię handlową z przeznaczeniem pod samoobsługowy market. Jednoprzestrzenna aranżacja powierzchni przy wymaganym zachowaniu istniejących ścian wewnętrznych i minimalnej ingerencji w ich układ pozwala na swobodną zmianę sposobu użytkowania powierzchni. Dla zapewnienia obsługi komunikacyjnej klientów zaprojektowano w obrębie podziemia tylnego filara parking dostępny z wewnętrznej drogi i funkcjonujący niezależnie od parkingu dla użytkowników biurowych. Na poziomie właściwego parteru zaprojektowano powierzchnię o funkcji gastronomicznej – restaurację dostępną z holu wejściowego nowego obiektu. Dostawy dla powierzchni komercyjnych, jak również obsługę techniczną nowego obiektu [dostawy, renowacje, konserwacje] zaprojektowano w obrębie tylnego trzonu na poziomie właściwego parteru. Kondygnacje nadziemne nowoprojektowanego obiektu zaprojektowano w pełni podporządkowane funkcji biurowej. Uzupełnieniem ich funkcjonowania jest wprowadzenie funkcji komercyjnej w podziemiu frontowego trzonu: zaproponowano lokalizację kawiarni. Wszystkie powierzchnie komercyjne zaprojektowano z założeniem ich swobodnego przekształcania dla zmiany sposobu użytkowania.

Dla obsługi parkingowej użytkowników powierzchni biurowych zaprojektowano dwupoziomowy parking nadziemny na poziomie I-go piętra dostępny z rampy zaprojektowanej w tylnym trzonie obiektu. Wprowadzenie windy dla samochodów pozwoli zyskać dodatkowe miejsca parkingowe, ale decyzję o jej wprowadzeniu pozostawiono otwartą.

Galeria Sztuki Współczesnej – Opole

Galeria Sztuki Współczesnej – Opole

Opole
Autor:Renata Majchrzak
Współpraca:Kuba Narloch, Łukasz Pol-Jelonek, Marcin Rafał Perka

Kalendarium: 11.2010

Główną ideą projektu było połączenie starego budynku z nowoprojektowanym w taki sposób aby tworzyły one spójną całość. W tym celu podzielono prostopadłościan na mniejsze części, z czego jedna z nowoutworzonych brył zawisła nad budynkiem istniejącym, co spowodowało, że ów budynek możemy odczytywać jako jedną z tych mniejszych brył. Aby zwiększyć wrażenie spójności pomiędzy bryłami, całość została spięta przez przeszklony prostopadłościan.

Głównym założeniem projektowym było takie ukształtowanie terenu oraz bryły budynku, aby powstałe wnętrze pomiędzy galerią a teatrem współtworzyło jedną całość, a zarazem nie zamykało optycznie „wąskiej” przestrzeni pomiędzy tymi obiektami. W tym celu parter nowoprojektowanej galerii jest stworzony przez całkowicie otwartą przestrzeń, dzięki czemu ludzie korzystający z atrium nie będą czuli się w nim wizolowani. Projektowany układ ortogonalny galerii narzucił nam pomysł zagospodarowania kształtu wnętrza atrium. Aby nie powielać już tego układu, wprowadzono miękkie, delikatne krawędzie tworzące główny ciąg pieszy wraz z placykami oraz miejscami do siedzenia i wolnymi miejscami do ekspozycji plenerowej.

Kolejnym założeniem bryły, pomijając ideę, jest stworzenie prostej, ortogonalnej formy, która nie będzie konkurowała z dynamiczną dominantą teatru. Nie będzie wprowadzać chaosu w otoczeniu, ale mimo wszystko będzie tworzyć formę sztuki samej w sobie. Projektowany budynek składa się z czterech prostopadłościanów „lewitujących” nad ziemią, otoczonych przeszkloną kostką. W jednej części zlokalizowane są bryły podparte na „tańczących” słupach, natomiast w drugiej części podwieszone są kładki komunikacyjne łączące każdą z brył z klatkami ewakuacyjnymi oraz dźwigami osobowymi i towarowo – osobowymi. Klatki ewakuacyjne oraz dźwigi zlokalizowane są na zewnątrz budynku tak aby nie zakłócały porządku funkcjonalnemu oraz wizualnemu wnętrza.

Teatr Lalki i Aktora – Opole

Teatr Lalki i Aktora – Opole

Opole
Autor: Renata Majchrzak
Współpraca: Iwona Zielińska, Barbara Trojanowska, OMI Mirosław Kaczyński

Przystępując do opracowania naszej koncepcji zaczęliśmy zastanawiać się nad wrażeniami, jakie wywołuje w nas sztuka z udziałem tak charakterystycznych elementów plastycznych i surrealistycznych, jakimi są Lalki. Teatr Lalki i Aktora to miejsce magii, gdzie świat wyobraźni tworzony przez lalkę i aktora kreuje przekaz oraz odbiór sztuki, zależny od wrażliwości pojedynczego widza. Twórczość sceniczna, dzięki szeroko zakrojonej działalności, wnika w rzeczywistość miasta, prezentując uliczne przedstawienia teatralne, podkreślając swoją obecność w przestrzeni miasta. Ta magia stała się dla nas mottem przewodnim naszego projektu. Naszym celem nie było stworzenie obudowy dominującej charakteru obiektu lecz ukształtowanie środowiska budującego wzajemne relacje świata wyobraźni i otoczenia – widza. Treścią nie jest tutaj wyraźnie określony podział funkcjonalny, miejsce, ale ich wzajemne oddziaływania, przenikania. Celowym jest brak wyraźnie zdefiniowanego elementu dominującego, podkreślającego charakter obiektu lub definiującego możliwości technologiczne.

Wnętrze obiektu jest otwarte na otoczenie, zaprasza przechodniów, pokazuje różne działalności teatru. Zabudowę ulicy tworzy wyznaczona historyczną linią, zwarta, kwartałowa zabudowa w większości datowana na przełom XIX i XX wieku. Projektowana rozbudowa budynku Teatru stara się uzupełniać istniejącą zabudowę, jednocześnie nie stanowiąc gotowego jednoznacznego rozwiązania, stawia pytania i jest pretekstem do dyskusji w zakresie warstwy urbanistycznej projektowanej zabudowy. Podstawowe założenia kształtowania ładu przestrzennego: obowiązująca linia zabudowy, wysokość budynku kształtować będą warstwę urbanistyczną, jednakże bez wprowadzenia koniecznych korekt w ich zakresie zdeterminują zabudowę, której cechą będzie „niedoskalowanie” do otaczającej istniejącej zabudowy. Silnym sygnałem oddziałującym jest kształtowanie zabudowy zwartej zarówno w tkance „budowlanej” jak i komunikacyjnej. Zwarta zabudowa zgodna z wnioskowaną obowiązującą linią zabudowy oraz wysokością wprowadza poważne niedomagania w kontekście przyległych kamienic oraz ograniczenia komunikacyjne, dlatego projekt preferuje ruch pieszy oraz korzystanie głównie ze środków komunikacji publicznej pozostawiając do dyskusji niedomagania kubaturowe projektowanej rozbudowy (wysokość budynku).

Projekt uwzględnia lokalizację czasowego miejsca postojowego dla autokarów w pasie drogowym bezpośrednio przy wejściu głównym do budynku. Istniejący zjazd z ulicy Kośnego na teren działki wykorzystano jako dojście do Małej Sceny oraz do obsługi technicznej projektowanego budynku i dostaw. Scena główna odsługiwana jest podnośnikiem nożycowym od strony wschodniej przez wrota znajdujące się w jej tylniej ścianie.

Wewnętrzne składniki programu funkcjonalnego zaprojektowane zostały przy założeniu ich wzajemnych relacji i powiązań wzrokowych. W programie określono wyraźnie potrzeby funkcjonalne, projekt przyporządkował im kubaturę, parametry, oświetlenie zewnętrzne a następnie w najlepszy możliwy sposób dopasował, nie ograniczając wzajemnie stworzył konieczne uzupełnienie głównej funkcji budynku – Dużej Sceny. Stworzenie wejścia głównego z silnym znakiem wizualnym zaakcentowanym wycofaniem całkowicie przeszklonej ściany frontowej wejściowej jest propozycją stworzenia przestrzeni publicznej przenikającej do części publicznej komunikacji wewnętrznej w budynku, w której ruch nie jest wyraźnie ukierunkowany. Wejście główne prowadzi na hol wejściowy, którego zadaniem jest połączenie funkcjonalne i wzrokowe poszczególnych części budynku, będąc jednocześnie przestrzenią prezentacji, spotkań i nieformalnych zdarzeń. Jest to jedyny jasno określony, czytelny element minimalistycznej bryły obiektu. Pozostała fasada zaprojektowana została w sposób zdeterminowany podstawowym założeniem projektu – zasygnalizowaniem działalności teatru, ukrytej za półprzeźroczystą fasadą, grą światła i cieni wydobywających się z wewnątrz.

Zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna – Wisła

Zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna – Wisła

Lokalizacja: Wisła, ul. Ochorowicza
Inwestor: Merint Sp. z o. o., Warszawa
Autor: Renata Majchrzak
Współpraca: Iwona Zielińska, Paweł Puchała, Piotr Rudowicz, OMI Mirosław Kaczyński

Kalendarium:
koncepcja: 12.2007r

Koncepcja architektoniczna zabudowy mieszkaniowej o podwyższonym standardzie przewidzianej do realizacji w Wiśle. Projekt był próbą stworzenia nowoczesnej architektury mieszkaniowej mającej powstać na stoku górskim w otoczeniu tradycyjnej zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Zaproponowana architektura budynków zaprojektowanych na rzucie trójkątów wcinających się w stok w sposób zamierzony nie nawiązuje do tradycyjnego stylu. Ciemna prostopadłościenna bryła budynku rozcina jednolity widok stoku oraz stanowi wyzwanie dla szablonowej zabudowy górskiej.

Koncepcja budynku mieszkalnego wielorodzinnego w zabudowie plombowej

Koncepcja budynku mieszkalnego wielorodzinnego w zabudowie plombowej – Wrocław

Wrocław, ul. Żeromskiego
arch. Renata Majchrzak
arch. Kuba Narloch

Kalendarium:
Koncepcja architektoniczna: 01.2010

Prezentowana koncepcja architektoniczna zakłada realizację budynku mieszkalnego, wielorodzinnego jako uzupełnienie pierzei ul. Żeromskiego we Wrocławiu. Ideą projektu było stworzenie bryły nowoczesnej, odróżniającej się kolorystyką i zabiegami architektonicznymi od otaczającej zabudowy. Bryła została stworzona na zasadzie dodawania i odejmowania grupy połączonych ze sobą prostopadłościanów z płaszczyzny zewnętrznej budynku, tworzących tym samym odpowiednio loggie oraz wykusze. Aby nadać całej formie więcej lekkości, wykusze te obudowano szkłem oraz zastosowano praktyczny system ich otwierania.

Kompozycja wystających i wklęsłych grup prostopadłościanów na elewacji nie jest przypadkowa. Każde mieszkanie zaprojektowano tak, by posiadało przynajmniej jedną loggie, wykusz lub balkon ( znajduje się nad wykuszem ). Kolorystyka budynku odcina się od kolorystyki sąsiadującej zabudowy. Tworząc ciemną bryłę uodparaniamy ją na działanie zanieczyszczeń. Ideą programu funkcjonalnego było stworzenie mieszkań spełniających wymagania młodych ludzi pracujących w miejscu zamieszkania.

W przyziemiu zlokalizowano powierzchnie usługowe, natomiast na pozostałych kondygnacjach zaprojektowano 45 mieszkań z możliwością połączenia kilku mniejszych w jeden większy apartament.

Koncepcja aranżacji wnętrza blokowego – Wrocław

Koncepcja aranżacji wnętrza blokowego – Wrocław

Wrocław, ul. Żeromskiego
arch. Renata Majchrzak
arch. Kuba Narloch

Kalendarium:
Koncepcja przestrzenna: 07.2010

Koncepcja aranżacji wnętrza blokowego, jest kontynuacją założeń projektu budynku mieszkaniowego przy ul. Żeromskiego we Wrocławiu. Aby zapewnić odpowiednią ilość miejsc postojowych dla projektowanego budynku, parking umieszczono wewnątrz podwórza otaczającej zabudowy. Główną ideą było stworzenie układu mniejszych form geometrycznych, które w konfrontacji z rzutem parkingu zdominują jego centralną pozycję. Ze względu na różne kąty ścian zewnętrznych przyległych budynków, najbardziej odpowiednim kształtem geometrycznym był okrąg. Zaprojektowano więc rozbudowaną sieć betonowych okręgów jako miejsca do siedzenia, wewnątrz których znajdowały się istniejące drzewa oraz zieleń niska lub kwietniki. W czterech miejscach wnętrza blokowego ( Pn. Płd. Wsch. Zach. ) zlokalizowano grupę nowonasadzonych drzew.

Aranżacja wnętrz klubu Vanilla – Wrocław

Aranżacja wnętrz klubu Vanilla – Wrocław

Wrocław, ul. Norwida
arch. Renata Majchrzak
arch. Łukasz Pol-Jelonek

Koncepcja budynku mieszkalnego wielorodzinnego – Warszawa

Koncepcja budynku mieszkalnego wielorodzinnego – Warszawa

Warszawa ul.Jesiennych Liści
Inwestor: Agro-Man Sp.z o. o., Warszawa
autorzy: Renata Majchrzak
Współpraca: Paweł Puchała [PP MATERIA], Piotr Rudowicz

Kalendarium:
koncepcja: 10.2008r

Opis techniczny:
powierzchnia użytkowa całkowita: 766,49m2
powierzchnia użytkowa podstawowa: 650,99m2
powierzchnia użytkowa pomocnicza: 115,50m2

Prezentowana koncepcja architektoniczna zakłada realizację budynku mieszkalnego z 15 lokalami mieszkalnymi wraz z infrastrukturą techniczną, oraz parkingiem podziemnym zaplanowanym na 23 samochody zgodnie z warunkami określonymi dla jednostki strukturalnej oznaczonej w planie zagospodarowania przestrzennego jako M – tereny zabudowy mieszkaniowej z dopuszczeniem zabudowy wielorodzinnej o małych gabarytach i wysokości do 3 kondygnacji.

Punktem wyjścia dla opracowanego założenia było wpisanie nowej zabudowy w otaczający krajobraz i istniejącą zabudowę mieszkaniową. W widoku perspektywicznym z poziomu ulicy Jesiennych Liści projektowany budynek swoimi gabarytami wpisywać się będzie w istniejącą zabudowę. Zaproponowane materiały wykończeniowe elewacji tworzą jednorodną stylistykę budynku.